Pamiętaj, że aby jajko na miękko było dobre, musisz szukać jajek po pierwsze baaaardzo świeżych po drugie z chowu wolnego. Druga sprawa na którą należy zwrócić uwagę to  by jajko nie trafiło do wrzątku od razu z lodówki. Jajko powinno być wcześniej ogrzane przynajmniej do temperatury pokojowej. To ważne również przy gotowaniu jajek na twardo bo odpowiada za to by żółtko było w środku jajka a nie tuż przy którymś boku… Kto kiedykolwiek faszerował jajka wie jak jest to ważne.

Dodatkowo, przed włożeniem do wrzątku warto ostrym nożem bądź grubą igłą nakłuć jajka z obu stron. Dzięki temu pomimo wzrostu objętości ścinającego się białka, skorupka nie pęknie. Wrzątek obficie solimy – warto to zrobić dopiero po zagotowaniu wody by sól nie niszczyła powierzchni garnka w czasie kiedy woda dopiero ogrzewa się do zagotowania.

Jajka wkładamy na 4 minuty do gotującej się wody. Jeśli mamy jedno jajko – możemy je gotować bliżej 3 minut, jeśli więcej niż 2 jajka to warto je pogotować 5 minut… Kiedy już jajka mamy ugotowane, warto by z minutę poleżały w wodzie już po wyłączeniu gazu i „doszły”. Następnie zalewamy je zimną wodą na jakieś 2-3 minuty. Tyle tylko by wystygły na tyle aby się dały obrać…

Teraz rzecz niezwykle istotna, a przez wielu zaniedbywana. Jajka na miękko podajemy w odpowiednich kieliszkach, obrane ze skorupki do połowy ale przede wszystkim „otwarte”!. Otwarte, czyli bez górnej części białka tak by płynne żółtko było widać. Profesjonaliści mogą się tutaj posłużyć specjalnymi nożycami. Póki żółtko jest jeszcze gorące, lekko solimy żółtko i dodajemy wiórek masła…

Jajko podajemy ze świeżym pieczywem posmarowanym masełkiem i posypanym szczypiorkiem by smak był jeszcze pełniejszy… Dopiero tak przygotowane i podane jajko jest rarytasem jakiego długo nie zapomnisz. A już na pewno nie zapomni tego osoba, której takie jajka zaserwujesz do łóżeczka… ;o)

• Walentynkowe śniadanie… (0)
• Sałatka Cezar po mojemu (1)
• Neojajecznica. (4)
• Wielkimi krokami… (0)
• Tatara czas zacząć… (4)

Danie to z racji wspomnianego już mięsa nie cieszy się zbyt dużym powodzeniem wśród Pań ale cóż, nikt nie jest idealny… Tak czy inaczej na spotkanie z kumplami jest to idealny podkład, o czym później. Do rzeczy – najpierw składniki.

Składniki podaję w formie listy bez ilości bo proporcje są mocno indywidualną kwestią:

1. podstawa dania czyli polędwica wołowa (w kawałku – gotowe mięsa mielone są dobre dla garmażerki, a nie na posiłek nasz i naszych przyjaciół!). Oczywiście można skorzystać z gotowych „metek tatarskich” ale to trochę tak jakby porównywać wigilijną grzybową z pieczarkową z Gorącego Kubka…
2. cebula
3. ogórek kiszony – najlepiej własny bo takie są zawsze lepiej doprawione, twarde, mocno czosnkowo-chrzanowo-koperkowo-paprykowe (osobiście do kiszenia ogórków dodaję chili i bardzo chwalę sobie rezultaty).
4. żółtko – oczywiście im świeższe tym lepsze – przed wybiciem żółtek, zanurzam jajko na 30 sek. we wrzątku, dzięki temu mam pewność, że nie zafunduję komuś salmonelli, której sporo jest na skorupkach…
5. marynowane grzybki – no tutaj chyba nie muszę tłumaczyć wyższości własnych od kupnych…
6. oliwa
7. przyprawy: pieprz, sól, maggi
8. chleb – najlepiej trochę czerstwy
9. masło

Opcjonalnie:

1. anchois
2. kapary
3. musztarda – choć to dla mnie profanacja to widziałem jak człowieki jadły tatara z musztardą…

Do roboty:

Polędwicę kroimy w jak najdrobniejszą kosteczkę, a w zasadzie siekamy jak najdrobniej. Można znaleźć w literaturze opisy mówiące, że mięso na tatara powinno być skrobane, a nie siekane… Można też znaleźć opisy, że powinno kruszeć przez kilka godzin pod siodłem końskim podczas jazdy. Jak zauważył jednak Filip w komentarzach jest to informacja, którą między bajki należy włożyć… ;o)) Ze zrozumiałych względów nie próbowałem wozić mięsa pod siodłem, a ze zwykłego lenistwa skrobałem polędwicę na tatara może trzy razy w życiu… Jedno jest pewne – nikt kto polędwicy nigdy nie spróbował krojonej nie może mówić iż poznał smak prawdziwego tatara!

Osobiście nie uznaję tatara w postaci hurtowego półmiska z mięsem i dodatków dookoła niego – preferuję jednak przygotowanie pojedynczych i dedykowanych porcji. Przede wszystkim dlatego, że osobiście sam wolę dostawać talerz ze wszystkimi dodatkami i samemu mieszać składniki niż dobierać sobie „z wiaderka”. Na osobę wystarczy kulka mięsa średnicy ok. 5cm lekko rozpłaszczona na środku talerza. Następnie robimy w niej dość spore wgłębienie. Wlewamy w to wgłębienie ok łyżeczki oliwy i dorzucamy żółtko. Na żółtko wlewam kilka kropel Maggi. Ważna rzecz – nie stosuję przyprawy do zup, brązowego czegoś zastępczego tylko tradycyjnej Maggi w kanciastej butelce.

Na talerzu oprócz mięsa podaję łyżeczkę siekanej cebulki, pokrojonego w kosteczkę ogórka kiszonego oraz kilka posiekanych grzybków marynowanych. Jeśli uznam, że zapowiada się jakaś poważniejsza dezynfekcja układu pokarmowego to potrafię na to wszystko dorzucić plasterek masła… Jeśli mam czas i ochotę dorzucam trochę posiekanych kaparów, a jeśli mam ochotę na kimś zrobić wrażenie to na tatarze kładę anchois – po wymieszaniu zginie w tatarze i nie będzie czuć rybnego smaku, a tylko delikatny posmak wędzenia… Całość posypuję solą (delikatnie bo ogórki są słone) oraz świeżo zmielonym pieprzem.

Do wszystkiego podaję chleb, jak wspomniałem najlepiej lekko czerstwy. Generalnie doprawiam całość tak by standardowe podniebienie przyjęło tatara odpowiednio ciepło. Cała siła tego dania polega jednak na tym, że każdy może je sobie doprawić na swój sposób nie zapomnij więc podać na stół pełnego kompletu przypraw: oliwa, maggi, sól i pieprz. I ostatnia uwaga na koniec – befsztyk tatarski mieszamy na talerzu, aż wszystkie smaki się elegancko połączą! Widziałem już nie raz jak jakiś ignorant dwa razy machnął widelcem i zabierał się za wcinanie… Taka profanacja wymaga napiętnowania od razu w miejscu publicznym… Olej/masło musi się dobrze połączyć z sokiem z ogórków tworząc idealnej konsystencji spoiwo całości. Mieszać należy, aż tatar zacznie wyraźnie jaśnieć – to znak, że tworzy nam się pseudo majonez z oleju i kwasu z ogórków. A teraz idę poszukać zaufanego rzeźnika bo ślinka mi cieknie po klawiaturze…

UWAGA! Befsztyk tatarski to mięso surowe oraz żółtko. Oznacza to zagrożenie różnymi bakteriami! w związku z tym nie zapomnij zdezynfekować przewód pokarmowy. Najlepiej kilkoma 50-kami dobrze zmrożonej Polskiej wódki! Moim faworytem w tym względzie jest Wyborowa i szczerze polecam… Lepiej zapobiegać niż leczyć!!!

• Papryka faszerowana (25)
• Męski żurek (2)
• Zupa serowa (60)
• Schab w porach (3)
• Sałatka Cezar po mojemu (1)