Kapela pochodzi z Londynu ale spieszę uspokoić wszystkich, którzy jak ja nie trawią wszelkiego britpopu, że The XX nie ma nic z tym wspólnego. Niektórzy porównują ich leniwe granie do Portishead, inni zauważają podobieństwo do Cocteau Twins, jeszcze inni doszukują się wpływów wczesnego The Cure… Moim zdaniem nie ma co się doszukiwać inspiracji i odniesień bo to co robią The XX jest na najwyższym poziomie i ma oryginalne i niepowtarzalne brzmienie. Połączenie głosów męskiego z żeńskim, zgaszona gitara z sennym pogłosem, automat perkusyjny budujący napięcie gdzieś w tle… Nawet jeśli kiedyś już pojawiały się podobne brzmienia to jestem pewien, że o tym składzie jeszcze usłyszycie. Polecam gorąco całą płytę każdemu komu bliskie są brzmienia z lat 80-tych, bo oprócz Crystalised z pierwszego singla jest na niej na prawdę bardzo dużo fajnej muzyki. Ja słucham właśnie tej płytki w czasie burzy i jest to idealny kontrast do szalejących żywiołów na zewnątrz… Swoją drogą taką muzyką nie pogardziłby David Lynch w swoich filmach, a Angelo Badalamenti mógłby garściami czerpać pomysły. ;o) Wystarczy posłuchać choćby utworu Infinity by przed oczami stanęły sceny z kultowych już dziś filmów Lyncha… ;o)

Na płycie znajdziecie następujące numery:

1. Intro
2. VCR
3. Crystalised
4. Islands
5. Heart Skipped a Beat
6. Fantasy
7. Shelter
8. Basic Space
9. Infinity
10. Night Time
11. Stars

A na zachętę posłuchajcie Crystalised!

• Jak dziecko… (0)

To potężna siła i nie mogą jej ignorować nawet najwięksi wydawcy muzyczni. Już dawno zresztą prorokowałem, że p0rzetrwają wydawcy skupiający muzyków online, prowadzący biznes online i bazujący na społecznościach właśnie, a nie na potężnym przemyśle reklamowym. Siła drzemie nie w potężnych marżach tylko w masie i globalizacji rynku muzycznego.

No ale rozgadałem się o ideologii, a chciałem p0rzedstawić człowieka, który już pewnie wielu z Was jest znany co nie zmienia faktu, że wszyscy powinni zacząć śledzić jego karierę. To co robi z dźwiękami jest po prostu niesamowite, hipnotyzujące, kojące, uspokajające i lecznicze jednocześnie… Zdecydowanie polecam na wieczór po ciężkim dniu bo nic nie zrobi nam dobrze lepiej niż POGO!

Panie i Panowie czapki z głów:

Więcej znajdziecie tutaj: http://www.lastfm.pl/music/Pogo

• Husky – Zgadnij (2)

Pomagał przy tym debiucie sam Bernard Butler – gitarzysta znanego chyba wszystkim Suede. Jednak to nie muzyka jest magnesem, który przyciąga i nie pozwala oderwać się od słuchania tej płyty na okrągło… To co powoduje, że płyta ta jest niezwykła i na pewno przypadnie Wam do gustu to ciepły soulowy wokal tej młodziutkiej artystki. Płytę promuje dość skoczny utwór „Mercy” ale wbrew pozorom jest to płyta spokojna, nostalgiczna pełna urzekających ballad… Na początek proponuję wzruszającą Warwick Avenue…

No i oczywiście jeśli jeszcze nie wiecie o kim mówię to posłuchajcie promowanego także w rodzimych rozgłośniach Mercy…

• VA – Rhythms Del Mundo (0)
• Sex Pistols w Polsce (0)
• Paralizator z odtwarzaczem mp3. (0)
• Muzykalnym rowerzystom… (0)
• Jedziesz może do Australii??? (0)

W lutym 2007 byłem na rejsie na Wyspach Kanaryjskich i tam w jednej z portowych knajp usłyszałem kilka numerów z płyty Rhytms Del Mundo, o której nie omieszkałem tu także napisać. Po powrocie od ręki znalazłem tą płytę i w zasadzie nie wyciągałem jej z auta… Każdy dźwięk z tej płyty przypominał mi ciepłe chwile na Wyspach, w czasie kiedy za oknem śnieg i zawierucha. Postanowiłem, że dam znać o tej płycie ludziom z Radia Ram, które jest moim ulubionym radiem. Wysłałem im rekomendację szczególnie numeru „I still haven’t found what I’m looking for” z repertuaru U2 i link do Amazona… Oczywiście nie mam złudzeń, że to iż po w sumie ponad roku w Radiu Ram słyszę dość często numery z tej płyty jest choć w części moją zasługą…

Mam jednak osobistą satysfakcję, że muzykę która teraz podbija Polski rynek słyszałem co najmniej kilka miesięcy wcześniej i miałem okazję wyrobić sobie zdanie na jej temat bez tego medialnego szumu i wciskania na siłę „nowej, wspaniałej płyty, odkrycia roku i debiutu wszechczasów”.

Piszę o tym wszystkim nie po to by się pochwalić, lecz po to byście zdali sobie sprawę z faktu iż to, że korzystacie z netu otwiera nie tylko morze możliwości ale też pozwala dotrzeć do inicjatyw podwórkowych, które mają wielką szansę stania się przebojami globalnymi!!! O ile w Rhytms Del Mundo maczali paluchy ludzie pracujący nad Buena Vista Social Club i można się było spodziewać komercyjnego sukcesu, o tyle Finally Woken jest projektem, który bez dotarcia do szerokiej rzeszy internautów nie miałby możliwości wypłynięcia na szerokie wody…

Nagadałem się to teraz do rzeczy – dostałem jak zwykle linę do strony kapeli, która jeszcze nie jest tak znana jak muzycy z Buena Vista, ale już nie tak anonimowa jak Jem swego czasu więc możliwe że już o niej słyszeliście… Mówię oczywiście o Asobi Seksu. Ich ostatnia płyta – Citrus, brzmi już na tyle profi, że szczerze mogę Wam ją polecić choć i na wcześniejszej „Asobi Seksu” też pewnie znajdziecie sporo ciekawych brzmień… Proponuję na początek posłuchać tego:

• VA – Rhythms Del Mundo (0)
• Wspomnień czar… (0)
• Jedenasty września… (0)
• Husky – Zgadnij (2)
• Coś się kończy… (0)

Muzykę napisał Daniel Bloom, dla mnie kompozytor kompletnie nieznany i muszę przyznać, że płytę kupiłem dla małego dopisku na okładce „feat. Leszek Możdżer”. Nie zawiodłem się. Cała płyta plumka pięknie, ciepło i nastrojowo. Idealna na chandrę, jesienne wieczory ale i romantyczne kolacje… Słychać w niej Możdżera w najlepszej formie ale i odniesienia do Ellingtona. Jest trochę elektroniki ale zawsze w odpowiednim klimacie. Jest nawet numer zaśpiewany przez Daniela Blooma ale nie zaliczyłbym go do najlepszych na płycie.

Reasumując każdy kto lubi jazzowe granie w bardzo przystępnej formie powinien z tą płytą się zapoznać, a zaprzyjaźni się z nią niewątpliwie na bardzo długo!

Numery na płycie:

1. Intro (Dialog w łóżku)
2. Teraz to jest teraz
3. Jeszcze raz
4. Me On The Highway
5. Chodź coś Ci pokażę
6. Jeszcze raz part II
7. Zawsze będziesz sam
8. Tulipany
9. Capri Man
10. Czyj to samochód
11. To będzie Twój strach
12. Ludzie sobie żyją
13. Outro (Dialog w łóżku)

• Husky – Zgadnij (2)
• Fajny film wczoraj widziałem… (0)
• Pomyśl zanim pojedziesz… (0)
• Plebiscyt na głupotę roku! (0)
• Hello World! (0)

Rotten jest charyzmatyczny i niesamowity, Sid Vicious to druga po nim persona w kapeli. Niby śpiewał i grał na basie po odejściu Glena Matlocka ale tak na prawdę był „maskotką” zespołu bo ani śpiewać ani grać na jakimkolwiek instrumencie nie potrafił.

Płyta Never Mind Tthe Bollocks to zbiór hymnów punkrocka. Od Anarchy in the UK, przez obrazoburcze God Save the Queen po Liar, Submisions czy Holidays in the Sun. Po prostu nie można nie mieć tej płyty albo przynajmniej nie znać jej dokładnie!

Lista numerów na płycie:

1. Holidays in the Sun
2. Bodies
3. No Feelings
4. Liar
5. Problems
6. God Save the Queen
7. Seventeen
8. Anarchy in the U.K.
9. Submission
10. Pretty Vacant
11. New York
12. EMI

Jeśli jeszcze nie masz to mieć musisz!

Never Mind the Bollocks Here’s the Sex Pistols Price: ?3.41 GBP Lowest used price: ?2.50 GBP

To także może Cię zainteresować

• Sex Pistols w Polsce (0)
• Wspomnień czar… (0)
• Roladki z wątróbki i boczku (0)
• Portret z pomysłem (0)
• Pomyśl zanim pojedziesz… (0)

O tych kapelach jeszcze na pewno tu przeczytasz. Wracając do płyty Zgadnij to jest to druga płyta tego zespołu i w moim odczuciu dużo dojrzalsza niż pierwsza (choć i na Czy słyszysz? ciężko się do czegoś przyczepić). Zgadnij jest płytą inną po prostu i bardziej przypadła mi do gustu. Szukałem sposobu na odpowiednie oddanie słowami wszystkiego co czuje się słuchając tej płyty ale wpadła mi w ręce recenzja przed koncertem we wrocławskim klubie Firlej, która w idealnie oddaje moje wrażenia. Pozwolę sobie w związku z tym zacytować tekst z 2007 roku:

„Pojawienie się cztery lata temu na polskiej scenie elektronicznej grupy Husky wraz z albumem ?Czy słyszysz??, okazało się sensacją. Śpiewająca DJ Patricia i tworzący podkłady muzyczne Jacek Dojwa już na swej debiutanckiej płycie zaprezentowali potencjał muzyczny i tekstowy, daleko wykraczający poza krajową szarzyznę. Pasjonujący rozwój talentu tej pary potwierdza długo oczekiwany drugi krążek Husky ? ?Zgadnij?.
O ile zawartość muzyczna ?Czy słyszysz?? uprawniała w pewnym stopniu zaklasyfikowanie duetu do grona wykonawców penetrujących zadymione obszary brytyjskiego trip hopu, to z drugim albumem sprawa nie jest już tak oczywista. Tym razem Husky wymykają się klasyfikacjom ? co tylko dobrze świadczy o wyobraźni muzycznej tworzących duet artystów. Nie oznacza to, że na ?Zgadnij? brak triphopowych odniesień. Owszem, są ? przykładem na to zmysłowe ?Zgadnij? z soczystymi dęciakami podszytymi ćwierkającymi skreczami czy filmowe ?Niue (?It`s Not A Voice)?. W nagraniach tych, podobnie jak w późniejszych ?Black Cofee? i ?Billie H?, Husky prezentują coś, co można by nazwać terminem future retro: w inteligentny sposób łączą sample klasycznych instrumentów o jazzowej barwie z zaszumioną elektroniką wywiedzioną z trip hopu czy nawet hip hopu.

Nową twarz duetu znajdujemy w utworach odwołujących się do onirycznej estetyki IDM (Intelligent Dance Music). Decydują o tym przestrzenne pasaże syntezatorów, utrzymane w bajkowym klimacie, kruche i delikatne, idealnie współgrające z bliskim intymnemu szeptowi głosem wokalistki. Ku zaskoczeniu słuchacza ? te subtelne dźwięki niosą taneczne bity ? często połamane na breakbeatowy modłę (?Black Caffee?), czasem przyjemnie klikające (?Iskrzy?), a kiedy indziej pulsujące funkowym groovem (?Dwa warkoczyki?). Wszystko to uzupełniają energetycznie warczące basy i liczne efekty, sensownie zagęszczające fakturę poszczególnych utworów.

Na osobne potraktowanie zasługują wokalizy DJ Patricii. Wszelkie porównania są tu nieskuteczne ? nie było w polskiej muzyce wokalistki, która potrafiłaby równie przekonywująco pokazać zmysłową stronę miłości, nie popadając przy tym w banał czy wulgarność. I tyczy się to nie tylko strony słownej, ale i dźwiękowej takich utworów, jak ?Zgadnij? czy ?Po kostki?. Co istotne ? Patricia w większości utworów śpiewa po polsku. Wiele krajowych piosenkarek, obawiając się intymności swych tekstów, ucieka w angielski. Tutaj mamy do czynienia ze zjawiskiem odwrotnym: okazuje się, że są w naszym języku słowa, przy pomocy których, można opowiedzieć o najbardziej delikatnych uczuciach w sposób perfekcyjnie zwięzły i liryczny.

?Zgadnij? to wyjątkowa propozycja na polskim rynku muzycznym ? wyrafinowana, pomysłowa, inteligenta, ale ze względu na swą subtelną urodę ? niepozbawiona także komercyjnego potencjału.” – źródło: www.wrock.pl

Nic dodać, nic ująć…

Utwory na płycie:

1. Iskrzy Iskrzy
2. Niue
3. Zgadnij
4. Black Coffee
5. Hruloe
6. Dwa Warkoczyki
7. Kuki
8. Else
9. Billie H
10. Po Kostki

Lećcie kupować bo na prawdę warto!

www.empik.com

• Daniel Bloom – Tulipany (0)
• Fajny film wczoraj widziałem… (0)
• Coś się kończy… (0)
• Portret z pomysłem (0)
• Pogo to przy tym nie wyjdzie… (0)

Tym razem, między innymi muzycy biorący udział w nagrania Buena Vista Social Club przygotowali płytę pełną ponadczasowych przebojów muzyki popularnej w swoich niepowtarzalnych aranżacjach. Od pierwszego utworu Coldplaya wyruszamy w podróż po kubańskich klimatach. Nawet mocniejsze i szybsze Dancing Shoes nie jest w stanie wybić nas z idyllicznego stanu w jaki wprowadzają te dźwięki. One Step Too Far – Dido, She Will Be Loved – Maroon 5, Fragilidad – Stinga czy w końcu Killing Me Softly w brawurowym wykonaniu Omara Portuondo to perełki, obok których nikt nie przejdzie obojętnie.

Ukoronowaniem całego albumu jak dla mnie jest jednak I Still Haven’t Found What I’m Looking For w wykonaniu Coco Freeman i U2. Przy tej piosence wóz z węglem jest w stanie wygrać Taniec z Gwiazdami! Nie sposób ustać w miejscu jak tylko Panowie zaczynają zabawę z tym i tak mocno popularnym przebojem.

Pierwszy raz tą płytę słyszałem będąc na rejsie po Wyspach Kanaryjskich w jednej z portowych knajp. Pewnie wspomnienia tych chwil mają wpływ na moje nastawienie do tych nagrań. Rhythms Del Mundo jest jednak w moim przekonaniu pozycją obowiązkową niezależnie od preferencji muzycznych. Jestem pewien, że te rytmy na długo zagoszczą jako stały element playlisty na niejednej imprezie. Dawno już jakaś płyta nie wywoływała tak pozytywnych wibracji u moich znajomych o bardzo szerokim spectrum zainteresowań muzycznych.

Lista numerów wygląda tak:

1. Clocks – Coldplay
2. Better Together – Jack Johnson
3. Dancing Shoes – Arctic Monkeys,
4. One Step Too Far – Dido, Faithless
5. As Times Goes By – Ibrahim Ferrer
6. I Still Haven’t Found What I’m Looking For – Coco Freeman, U2
7. She Will Be Loved – Maroon 5
8. Modern Way – Kaiser Chiefs
9. Killing Me Softly – Omara Portuondo
10. Ai No Corrida – Vania Borges, Quincy Jones
11. Fragilidad – Sting
12. Don’t Know Why – Vania Borges
13. Hotel Buena Vista – Idania Valdes Casuso, Aquila Rose,
14. Dark of the Matinee – Franz Ferdinand, Coco Freeman
15. High and Dry – Lele De Los Van Van, Radiohead
16. Casablanca (As Time Goes By) [*] – Ibrahim Ferrer, Portuondo

Klikaj i kupuj bo na prawdę warto!

• Wspomnień czar… (0)
• Asobi Seksu – Citrus (0)
• Coś się kończy… (0)
• Za oknem zimno… (0)
• Paralizator z odtwarzaczem mp3. (0)