Wielkimi krokami…

Oceń jako pierwszy!

Niczym zima drogowców, tak mnie jak co roku zaskakuje Wielkanoc. W tym roku również wielkimi krokami zbliżają się Święta Wielkiej Nocy, o czym dowiedziałem się z kartek od znajomych… Ogólnie lubię wszelkie święta, jednak te jedne jakoś szczególnie wypieram ze świadomości. Może to mieć swoje podłoże gdzieś w dzieciństwie kiedy to z bratem prowadziliśmy wojnę, kto ma śmigać z obciachowym koszyczkiem z darami natury do święcenia… ;o) Jakie to szczęscie, że jestem od niego starszy. Tak czy inaczej nie było łatwo gówniarza przekonać, że to on powinien targać koszyk i pilnować by świeżo wykrochmalona serwetka nie została porwana przez wiatr i nie obcieła komuś głowy… ;o)

To co się rozgrywało zanim koszyczek dotarł do kościoła to dopiero połowa historii bo oczywiście ktoś musiał go odstawić do domu bezpiecznie…  Jak na to patrzę z perspektywy czasu, to było to tak traumatyczne przeżycie, że przesłonić mogło faktyczną przyczynę tych świąt i radość z tego płynącą… Na szczęście te czasy minęły bezpowrotnie i po pierwsze nie stresuje mnie to już tak bardzo, po drugie cieszę się, że nigdy niczym bohater komiksu o Wilq, nie znalazłem w koszyczku brokuła… ;o)

Mój dziadek zresztą zawsze twierdził, że do święcenia powinno się zanieść w koszyczku sól i wódkę, bo tego używa się do wszystkiego… ;o) Mistrz… ;o) Mimo wszystko pewnie dorzucę jakiegoś brokuła dzieciakom do koszyczka żeby takich pustych przebiegów nie robiły… ;o))

WESOŁYCH ŚWIĄT!!! ;o)

• Za oknem zimno… (0)
• Walentynkowe śniadanie… (0)
• Szkodniki (1)
• Pomysł na biznes… (2)
• Pokolenia… (0)